Witold Jabłoński

[Łukasz]

Ostatnio moim ulubionym autorem stał się Witold Jabłoński. Poznałem go dzięki opowieści o Witelonie - śreniowiecznym magu, który żył w czasach rozbicia dzielnicowego, wychowała go babka-czarownica, ktorą spalono na stosie, potem uczył go alchemik, z którym Witelon utrzymywał relacje różnego rodzaju, aż w końcu bohater stał się bardzo wpływową w państwie osobą, a przy okazji należał do wielu magicznych bractw, brał udział w orgiach, truł, mordował i czcił diabła. Kawałek polskiej histori pomieszanej z fantastykę - gorąco polecam. Tak samo jak ostatnią powieść, zapewne niektórym znaną "Fryne Hetera" - książka o słynnej greckiej kurtyzanie z czasów antycznych. Książka jest przepięknie napisana, bardzo barwnym, plastycznym językiem, a do tego widac, jak wielkim szacunkiem i sentymentem Jabłoński darzy pogańskie wierzenia i "pogańską moralność". Dla fanów starożytności, pogańskiego rozpasania i misteriów. Własnie będę czytał ponownie.

[Driada]

To mój ulubiony polski autor Szkoda, że nie pisze więcej.

[Drakonaria]

Dla mnie "Fryne" to było objawienie Naprawdę świetna książka. To jak gość potrafi stworzyć (iluzję) prawdy historycznej - w sensie, że to WŁAŚNIE tak było i on to po prostu wie, jest cudne. Bo w gruncie rzeczy na temat większości tych spraw dziś możemy sobie wyłącznie gdybać.

[Łukasz]

Draki powinnaś zatem przeczytać historię Polski dzielnicowej widzianej oczami Jabłońskiego, będziesz wniebozwięta
Tym bardziej, że lubisz Kacpra Ryxa (ja zresztą też), to taki Kacper Ryx, tylko że truje, uprawia dużo sexu i czarnej magii, a wszystko opisane językiem podobnym do tego we "Fryne".
Czekam z niecierpliwością na kolejną powieść autora.

[Drakonaria]

Jak tylko będę miała okazję to sięgnę po tą książkę. A aktualnie przebijam się przez "Lód" Jacka Dukaja.

[Łukasz]

Doszedłem do połowy "Lodu" i wymiękłem, może kiedyś zrobię drugie podejście.
A opowieść o Witelonie to bodajże 4 czy 5 tomów
Enjoy

[Drakonaria]

hyhy, no właśnie dlatego mówię, że się przebijam. "Lód" jest fascynujący, ale cholernie ciężko się go czyta. Zresztą jak zwykle Dukaja. "Inne pieśni" połknęłam za jednym zamachem, ale i tak nie była to lekka literatura tramwajowa . On chyba ogólnie tak pisze. No dobra, ale wątek miał być o Jabłońskim .